पाकव्याप्त काश्मीरमध्ये (पीओके) मूलभूत गरजांवरील अनुदान कमी केल्याबद्दल जनतेचा रोष उठावात रूपांतरित झाला आहे. युनायटेड अवामी ॲक्शन कमिटीच्या (जेएएसी) नेतृत्वाखालील “आझादी मार्च” हिंसाचार व ओलीस संकटात बदलला आहे. निदर्शकांच्या मागण्या स्पष्ट आहेत: वीज आणि पिठावरील अनुदान मागे घ्या, भ्रष्टाचार संपवा आणि प्रशासकीय सुधारणा लागू करा. तथापि, सरकार आणि सुरक्षा संस्थांच्या कथित दडपशाहीमुळे परिस्थिती आणखी बिकट झाली आहे. राजधानी मुझफ्फराबादच्या सीमेवर असलेल्या फ्रंटियर कॉर्प्स (एफसी) चौकीवर जमावाने हल्ला केला आणि २५ सैनिकांना ओलिस ठेवले. या सैनिकांचा मानवी ढाल म्हणून वापर केला जात आहे, ज्यामुळे सुरक्षा दलांना कोणतीही थेट कारवाई करता येत नाही. निदर्शकांचा आरोप आहे की गुप्तचर संस्था आंदोलन मोडून काढण्यासाठी छुपे हल्ले करत आहेत. साध्या वेशातील अज्ञात व्यक्ती नेत्यांना लक्ष्य करतात आणि गर्दीत दहशत निर्माण करतात.अनेक दिवसांपासून सुरू असलेल्या नाकेबंदीमुळे पंजाब आणि केंद्रशासित प्रदेशांमधून पाठवलेल्या सैन्याला पीओकेमध्ये प्रवेश करता आला नाही. निदर्शकांनी सर्व प्रमुख रस्ते रोखले आहेत. यामुळे स्थानिक प्रशासन पूर्णपणे असहाय झाले आहे. दुहेरी आव्हान- सैन्याने सीमेचे रक्षण करावे की अंतर्गत व्यवस्था पाहावी पीओकेमधील बंडखोरीमुळे पाक लष्कराला कठीण परिस्थितीत आणले आहे. नियंत्रण रेषेवरील सुरक्षा रचना अंतर्गत स्थिरतेवर आधारित आहे. परंतु बंड आणि सैनिकांमधील ओलिस संकट हे लष्करासाठी मोठे आव्हान आहे. दहशतवादी गट किंवा शत्रुत्ववादी शक्ती नियंत्रण रेषेवर हल्ले करण्यासाठी या संधीचा फायदा घेऊ शकतात अशी भीती लष्कराला आहे. प्रश्न असा आहे की लष्कराने प्रथम काय निवडावे: सीमा संरक्षण की अंतर्गत सुरक्षा. पाक सैन्याच्या पीओकेत प्रवेशाचे रस्ते रोखले, प्रशासन हतबल निदर्शकांनी चौक्या ताब्यात घेतल्या नाहीत तर पंजाब आणि संघराज्यातून पाठवण्यात येणाऱ्या सैन्याच्या मार्गावरही अडथळा आणला. सर्व प्रमुख रस्ते बॅरिकेड्सने बंद करण्यात आले आहेत आणि “नो-गो झोन” घोषित करण्यात आले आहेत. परिणामी, बॅकअप फोर्स किंवा आवश्यक वस्तू या भागात प्रवेश करू शकत नाहीत. लष्कर व पोलिस पूर्णपणे वेढलेले आहेत. मुझफ्फराबादमध्ये जनतेच्या दबावामुळे पाक सैन्य निष्क्रिय झाले आहे. सुरुवातीस आंदोलन शांततेत सुरू होते, परंतु आंदोलकांचे म्हणणे आहे की पाकिस्तानी गुप्तचर यंत्रणांनी ते आंदोलन मोडीत काढण्याचा कट रचला होता. साध्या वेशातील अज्ञात व्यक्ती गर्दीवर हल्ला करतील व नेत्यांना लक्ष्य करतील. जेएएसी नेत्यांचा आरोप आहे की हे राज्य पुरस्कृत हल्लेखोर होते, ज्यांचा उद्देश चळवळीत भीती आणि अविश्वास पसरवणे होता. यामुळे जनतेचा रोष वाढला, ज्यामुळे चौक्या ताब्यात घेण्यात आल्या आणि सैनिकांना पकडण्यात आले.